European Furniture Industry 2026 - raport CSIL

Nie jest to tylko kwestia wielkości, ale także możliwości. Europejskie klastry produkcyjne i sieci dostawców od dawna umożliwiają szybką reakcję na zmieniający się popyt – niezależnie od tego, czy zmiana dotyczy większej personalizacji, silniejszych atrybutów zrównoważonego rozwoju, czy też konkretnych języków projektowania, które przekraczają granice i kanały.

Europejski przemysł meblarski zakończył rok 2025 niewielkim spadkiem, ponieważ słaba siła nabywcza gospodarstw domowych, ostrożne zachowania konsumentów, ograniczona aktywność na rynku mieszkaniowym i utrzymująca się presja kosztowa złożyły się na rok charakteryzujący się przede wszystkim niepewnością. Druga połowa 2025 r. była bardziej sprzyjająca niż pierwsza – zamówienia i aktywność ustabilizowały się na kilku rynkach – ale dominującym przesłaniem producentów jest to, że zmienność wpływa na decyzje w całym łańcuchu wartości, a niepewność przestała być czynnikiem drugorzędnym, stając się głównym motorem priorytetów zarządu. Chociaż sektor wykazał się odpornością, obecna sytuacja wyraźnie zmienia terminy inwestycji, przepływy handlowe i dynamikę konkurencji.

Rynek zmieniający się w różnym tempie w poszczególnych krajach

W całej Europie podstawowe wyzwania są zasadniczo wspólne, ale ich intensywność różni się w zależności od kontekstu krajowego. Najsłabsze wyniki odnotowały Francja i Niemcy, co odzwierciedla bardzo słaby popyt krajowy i niskie zaufanie konsumentów. Włochy odnotowały niewielki spadek, spowodowany głównie słabszym eksportem i niewielkim spadkiem na rynku krajowym. Natomiast Hiszpania osiągnęła pozytywne wyniki w 2025 r., wspierane przez większe wydatki gospodarstw domowych i bardziej dynamiczny cykl mieszkaniowy. Kilku producentów z Europy Wschodniej, w tym Czechy, Słowacja i Litwa, osiągnęło stosunkowo lepsze wyniki dzięki bardziej odpornej działalności eksportowej. Polska, pomimo wzrostu w ujęciu realnym w związku ze spadkiem cen, pozostawała pod presją słabego popytu, spadających cen sprzedaży, ograniczeń i kosztów surowców oraz szybko rosnących wynagrodzeń, które zmniejszały marże operacyjne.

Produkcja mebli według krajów, 2025 r.

Źródło: CSIL

Perspektywy makroekonomiczne Europy: umiarkowany wzrost, dezinflacja, ale polityka i geopolityka wpływają negatywnie na zaufanie

W Europie w prognozie gospodarczej Komisji Europejskiej z jesieni 2025 r. przewiduje się, że realny wzrost PKB w UE wyniesie 1,4% w 2025 i 2026 r., a w 2027 r. wzrośnie do 1,5%, przy czym inflacja w UE ma wynieść 2,5% w 2025 r., a następnie spadnąć do 2,1% w 2026 r. i 2,2% w 2027 r. Warunki te powinny stopniowo poprawiać siłę nabywczą gospodarstw domowych, jednak ta sama prognoza podkreśla, że niepewność w zakresie polityki handlowej nadal hamuje aktywność gospodarczą, a zakłócenia związane z cłami mogą negatywnie wpływać na eksport i inwestycje.

Rzeczywistość handlowa sektora: nasilają się zewnętrzne czynniki hamujące

Dla producentów mebli sytuacja w zakresie eksportu staje się coraz bardziej złożona. Orientacja eksportowa na rynki pozaeuropejskie (stanowiące około 12% produkcji europejskiej) stopniowo słabnie, a niepewność jest obecnie dominującym czynnikiem kształtującym decyzje biznesowe i przepływy handlowe. Odzwierciedla to trudniejsze warunki handlu światowego i ochłodzenie perspektyw popytu pozaeuropejskiego – szczególnie w Stanach Zjednoczonych – w czasie, gdy popyt krajowy w Europie pozostaje słaby. Krótko mówiąc, dynamika eksportu poza Europę nie jest obecnie wystarczająco silna, aby zrekompensować słaby popyt gospodarstw domowych lub utrzymać wzrost produkcji w całej Europie.

Równolegle import spoza UE zyskuje na znaczeniu na rynku europejskim, co podkreśla zarówno otwartość Europy, jak i nasilającą się presję konkurencyjną na producentów krajowych. Dane CSIL pokazują, że dostawy spoza UE stanowią obecnie około 22% europejskiego rynku mebli, w porównaniu z 18% w 2019 r., co wskazuje na stopniowy, ale wyraźny wzrost zależności od producentów spoza Europy. Chiny pozostają zdecydowanie wiodącym dostawcą zewnętrznym, a za nimi plasują się Turcja i Wietnam – zmiana ta przekształca dynamikę cen, konkurencję w poszczególnych kategoriach i strategie zaopatrzenia detalistów.

Prognozy: stagnacja w 2026 r., niewielka poprawa w 2027 r. — przy wyższym niż zwykle poziomie niepewności

Szacunki CSIL wskazują na ostrożny scenariusz bazowy. Po dwóch trudnych latach oczekuje się, że światowa konsumpcja mebli wzrośnie o około 1,2% w 2026 r. i 1,4% w 2027 r., ale przy znacznym ryzyku spadku związanym z sytuacją geopolityczną i protekcjonizmem. W Europie popyt na meble ma pozostać niemal na niezmienionym poziomie w 2026 r., ponieważ gospodarstwa domowe nadal będą priorytetowo traktować oszczędzanie i przenosić wydatki z dóbr trwałych na doświadczenia. Przy nadal wysokim ryzyku geopolitycznym popyt krajowy powinien pozostać słaby, a popyt zewnętrzny będzie narażony na dodatkowe trudności związane z cłami i niestabilną sytuacją handlową. W 2027 r. spodziewana jest niewielka poprawa (około +1,1%), wspierana przez umiarkowaną poprawę sytuacji makroekonomicznej, stopniowe ożywienie siły nabywczej i ożywienie w sektorze mieszkaniowym — czynniki, które mogą podnieść zaufanie konsumentów i zachęcić do wydatków na meble, przy czym Hiszpania powinna osiągnąć jedne z najlepszych wyników.

Szczegółowy opis raportu „Przemysł meblarski w Europie w 2026 r.” można znaleźć na stronie: https://www.worldfurnitureonline.com/report/the-furniture-industry-in-europe